Ken je dat gevoel van falen? Ik wel! Soms (of meestal) gebeurt het zonder dat je het ziet aankomen.
Hieronder een persoonlijk verhaal.
Als zzp’er kom ik bij veel verschillende organisaties over de vloer. Ik beschouw dit als een voorrecht. Simpelweg omdat het leuk is om bij veel organisaties binnen te kijken. En natuurlijk omdat ik dan mag bijdragen. Eén aspect dat ik hierbij heb moeten leren is dat overal het tempo van werken anders is. Door de vele projecten ben ik handig geworden in het opzetten van projecten, voorbereiden van presentaties en doen van workshops. En hier wringt gelijk mijn schoen. Als ik mijn tempo niet aanpas aan de organisatie verlies ik de aandacht van de mensen met wie ik samenwerk. Of erger!
En dit is slechts één voorbeeld. Ik vond het vreselijk om te falen. Als ik faalde, rekende ik mezelf dat ook aan! Het werd dus persoonlijk falen. Ik faalde als persoon en voelde dit ook zo. Gevolg was dat ik mezelf op het boetebankje zette. En voelde me langere tijd schuldig. En dit zorgde er ook voor dat ik hierin bleef hangen.
Een goede vriend wees me erop dat ik wel enige compassie met mezelf mocht hebben. Was het echt zo erg als iets niet lukt, of zelfs mislukte? Dit zette me aan het denken en vele gesprekken met verschillende mensen later, ben ik gaan beseffen dat ik keuzes kan en moet maken.
Belangrijkste inzichten zijn:
- Falen is een proces.
- Falen draait niet om winst of verlies.
- Perspectief is een keuze.
- Falen is een beginpunt en geen eindpunt.
Ik ga hieronder kort in op deze inzichten.
Falen is een proces. Als iets niet lukt, dan is het vervelend. En dit kan ook nare gevolgen hebben, maar zoals gezegd er is altijd een vervolg. Misschien moet je sorry zeggen tegen anderen omdat je schade hebt aangericht. Maar je kunt ook gaan leren hoe je het de volgende keer anders gaat doen.
Falen draait niet om winst of verlies. Het leven is geen (voetbal)wedstrijd waarin het om winst of verlies draait. Althans niet relaties of samenwerking. Immers als de één wint, verliest de ander. Dit beeld is niet correct. Dit zou betekenen dat ieder gesprek een bokswedstrijd is. Gevolg zou zijn dat al je relaties kapot gaan. Dus falen is geen wedstrijd en dus geen verlies.
Perspectief is een keuze. De situatie van falen is en blijft vervelend. Maar het is wel een keuze met welk perspectief je hiernaar kijkt.
Falen is een beginpunt. Als je op enig moment terugkijkt en analyseert wat er mis is gegaan, kun je hier lering uit trekken. En op basis van je inzichten ben je in staat een soortgelijke situatie anders aan te pakken. Met mogelijk een succesvolle uitkomst!
Ik kan nu zeggen dat deze reis me veel geleerd heeft en dit wil ik graag met je delen.
Hoe gaat jouw organisatie om met fouten en verbeteren? De gratis scan ‘Versterkt AI jouw organisatie?’ laat zien waar het waarschijnlijk lekt.
